Een van de grootste, zo niet de grootste Amerikaanse schrijver is natuurlijk Philip Roth. Om van achterover te vallen was zijn ALLEMAN. Een diepe inkijk in het leven van een oude, zichzelf overbodig vindende man. En dat dan zo helder en ragfijn opgeschreven... Diepe buiging.
Uitstekende lichte én serieuze film over de grote verwarring bij de Engelse Royal Family na het overlijden van Princess Diana. Grootse prestatie van Helen Mirren in een grootse regie van Stephen Frears.
Ook al eerder aangeprezen, en nu op drie: Sufjan Stevens' SONGS FOR CHRISTMAS. De meest complete cd-kerst-uitgave die ik ken, met 5 schijfjes, een stripboek, verhalen, teksten, gitaarakkoorden, stickers en vooral prachtige vertolkingen van oude kerstliederen en heel leuke nieuwe kerstsongs als DID I MAKE YOU CRY ON CHRISTMAS DAY? (WELL, YOU DESERVED IT!).
Samen met eerdergenoemde Violeta zal de Duitse Tobias binnenkort gastblogger zijn. Ook hij stuurde zijn filmlijstje. Hier wordt, net als in het lijstje van Violeta DAS LEBEN DER ANDEREN genoemd. Deze film over een Stasi-verleden is volgend jaar in Nederland te zien, allereerst tijdens het Filmfestival in Rotterdam, en vanaf 1 maart ook in de bioscopen. Omdat beide deze film noemen, moeten we er ongetwijfeld heen!
De volgorde van Tobias' films is niet willekeurig, zijn nummer één is een echte nummer één:
1) Martin Scorsese: The Departed
2) Alejandro González Inárritu: Babel
3) Michael Haneke: Caché
4) Florian Henckel von Donnersmarck: Das Leben der
Anderen
5) Hans-Christian Schmid: Requiem
6) Sofia Coppola: Marie Antoinette
7) Michael Mann: Miami Vice
8) Woody Allen: Scoop
9) Sebastian Schipper: Ein Freund von mir
10) George Clooney: Good Night and Good Luck
De volledige titel van deze essay-bundel van Piet Gerbrandy luidt: OMROEPERS VAN OPROER, BREEKIJZERS VAN TAAL. Een serieus, eerlijk en streng leerboek over poëzie, over de functie van poëzie-kritiek, en nog wat aanverwante zaken. Door een meester die van onderwijzen houdt. Ik had er veel aan.
Een fantastisch-dromerig-vrolijke film van Michel Gondry (ETERNAL SUNSHINE OF THE SPOTLESS MIND) met in de hoofdrollen Charlotte Gainsbourg en Gaël Garcia Bernal. Heel fijn!
Eindelijk kwam dit jaar de tweede cd van Teitur uit: STAY UNDER THE STARS. Ik schreef er hier al over. Ik las in een recensie dat deze songs net zo goed tot hun recht komen in een klein theatertje als aan een kampvuur. Mooi gezegd. En de cover van Jerry Lee Lewis´ GREAT BALLS OF FIRE is de cover van het jaar. Luister anders even hier.
Een tijdje geleden hadden we hier een flinke discussie over het wel of niet geld geven aan bedelaars. Onlangs heeft de gemeente Rotterdam mensen opgeroepen niet meer aan bedelaars te geven; bedelaars hebben meer aan hulpverlening, zegt men.
Dagblad TROUW vroeg Harry Mulisch om een reactie. Zijn mening komt verrassend overeen met dat wat Bibi en Sebastian als reacties gaven op mijn vraag-van-toen.
Een paar interessante citaten:
'Bij bedelaars is er niets op tegen om je gemoed te laten spreken. Hoe ziet hij eruit? Wat is het voor kerel of vrouw? Een arme vrouw met een hondje, die kan van mij best een paar euro krijgen. En dan wil ik niet dat de burgemeester gaat zeggen dat dat niet de bedoeling is. Verslaafden en profiteurs heb je overal, ook onder Rotterdamse ambtenaren.'
Op de vraag of bedelaars teveel verdienen: 'Dat zou je over iedereen kunnen zeggen. Iemand met een goed salaris kan een fles jenever kopen. Dat is toch ook geen reden om te zeggen: hij kan zoveel drank kopen, we gaan zijn salaris verlagen.'
Violeta, die ik in Berlijn heb ontmoet, en die een toekomstig gastblogger is, stuurde me haar filmlijstje. Violeta is een eerste-klas-filmkijker, ze ziet zeker één film per week, en meestal meer. Ze kon geen oplopende top tien maken, maar dit zijn haar dertien beste films van het jaar, in alfabetische volgorde:
- Alejandro González Iñárritu: BABEL (USA/ Mexiko)
- Ang Lee: BROKEBACK MOUNTAIN (USA)
- Michael Haneke: CACHÉ (France)
- Daniel Burman: DERECHO DE FAMILIA (= FAMILIY LAW)
(Argentina)
- Florian Hoffmeister: DREI GRAD KAELTER (= THREE
DEGREES COLDER) (Germany)
- Niels Arden Oplev: DROMMEN (= WE SHALL OVERCOME)
(Denmark)
- Florian Henckel von Donnersmarck: DAS LEBEN DER
ANDEREN (= THE LIFE OF THE OTHERS) (Germany)
- Jonathan Dayton: LITTLE MISS SUNSHINE (USA)
- Hans-Christian Schmid: REQUIEM (Germany)
- Michael Winterbottom: ROAD TO GUANTANAMO (UK)
- Benjamin Heisenberg: SCHLAEFER (= SLEEPER) (Germany)
- Michel Gondry: SCIENCE OF SLEEP (France)
- Pedro Almodóvar: VOLVER (Spain)
De jonge Franse schrijver Florian Zeller schreef dit boek over een schrijver die naar een congres in Egypte gaat. Het boek gaat ook over onze huidige samenleving (de Franse dan), en is een prachtige essay-achtige roman.
Aan het begin van dit afgelopen jaar zag ik deze spannende film van regisseur Bennett Miller. CAPOTE gaat uiteraard over hoe de schrijver Truman Capote zijn boek IN COLD BLOOD schreef, maar was vooral zo'n genot vanwege de hoofdrolspeler: Philip Seymour Hoffman
Een van de nieuwe Franse ontdekkingen van dit jaar is de zanger/liedjesschrijver die luistert naar de naam Babx. Ik hou erg van zijn stem, en van zijn gevarieerde, eigenzinnige, maar toch soms heel klassieke chansons. Via bovenstaand linkje valt het een en ander te horen.
Dit boek van Julian Barnes gaat over de historische figuur Arthur Conan Doyle, die een 'zaak' moet oplossen: een ernstige discriminatie-zaak. Het is een wijs boek, maar tegelijk een boek waarin je maar door en door wilt lezen. En een verrassende stap in Barnes' toch al geweldige oeuvre!
Ik schreef er onlangs al over. De laatste film van Robert Altman, met een sterrencast van Meryl Streep, Garrison Keillor, Lily Tomlin, Woody Harrelson, Lindsay Lohan en Kevin Kline. Ze hebben het geweldig naar hun zin in dit gedeeltelijk geïmproviseerde verhaal, en dat plezier springt over op de kijker.
In het aangezicht van de dood zong Johnny Cash nog deze pure songs. Over dood, over liefde, over het geloof. Oprechter kan bijna niet. Onder leiding van Rick Rubin ook nog eens prachtig opgenomen. Je hoort Cash (soms met moeite) ademhalen, en de vingers van de gitarist over de snaren glijden.
Vergis ik me, of is T SCHAEP MET DE VIJF POOTEN de grootste eindejaarshit van de televisie? Feit is in elk geval dat ik van de ene verbazing in de andere val als ik ernaar kijk. Bij dit programma heeft de een de ander opgestuwd in geweldig presteren, dat is duidelijk.
Allereerst de acteurs: Loes Luca, Pierre Bokma, Carry Tefsen, Marc-Marie Huijbrechts en Georgina Verbaan: ze schitteren allemáál. Elke scène is raak, in elke dialoog valt wel iets te grinniken. Het is een genot om deze acteurs aan het werk te zien.
Maar ook de regie en de teksten zijn formidabel. Het geheel zit boordevol met gein. Met ingehouden gein, waardoor het allemaal des te beter aankomt. Frank Houtappels heeft ongelooflijk goed werk geleverd door de serie, op basis van de teksten van Eli Asser, compleet in z'n waarde te laten, maar toch op de juiste momenten bij te punten.
De liedjes zijn voortreffelijk in beeld gebracht, en als er dan ook nog een heerlijke bijrol van Adèle Bloemendaal is dan kan het niet meer stuk. Het enige jammere is dat er slechts acht afleveringen zijn...
Kijk. Kijk. Kijk. Want T SCHAEP hoort bij het beste dat de Nederlandse televisie te bieden heeft.
Dit debuut van de jonge Brit Gautam Malkani gaat over Jas die in een bende desi-jongeren (jongeren van Aziatische afkomst) in Londen zit. De schrijver heeft heel veel kennis van zaken, het boek is in overtuigend slang geschreven, er gebeurt veel, en de uitleg van de sterke vertelstem, en ook zijn humor en zijn paniek, dompelen de lezer volledig onder in deze onbekende wereld.
De laatste film van Woody Allen, SCOOP, viel een beetje tegen (maar was toch nog amusant), maar deze voorlaatste, MATCH POINT, was heel sterk. Heel venijnig ook, en eng, en geen enkele grap te bekennen. Prachtig spel van Scarlet Johansson en vooral Jonathan Rhys-Meyers.
Op zeven de live-cd van de Franse zanger Raphael. Meestal houd ik niet zo van live-cd's, maar deze is heel erg goed. Raphael is het waard om ook in Nederland bekend te worden. Kijk bv even hier.
Voortgaand op de sociale temperatuur in de stad of het dorp waar je woont, introduceer ik vandaag Vitamine O. Ik ben namelijk al de Maurice de Hond van de sfeermeting, en nu wil ik ook graag de Midas Dekkers ervan worden.
Naast alle ABCQ-vitamines die ons lichaam nodig heeft ben ik ervan overtuigd dat ook Vitamine O ons leven zeer goed doet.
Ik was vandaag in de sportschool en de beheerder kent zijn gasten. Hij komt regelmatig een praatje maken, hij kent ons bij naam en hij onthoudt wat we de vorige keer hebben verteld. Dat is heel aangenaam.
Eenzelfde vriendelijke ervaring kun je opdoen bij serveersters van het restaurant waar je vaker komt, bij de kassières van de supermarkt die je bezoekt of bij de lokettistes van het postkantoor waar je je pakjes af haalt.
Ik geef toe: vaak zijn die dienende dames en heren juist níet de meest klantvriendelijken, maar als er wél een talent bijzit, dan doet dat iedereen goed. Je loopt toch net met een lichtere stap de winkel, de sportschool, het postkantoor uit.
Ik noem dat Vitamine Omgeving - Vitamine O, dus.
Een vitamine die misschien niet onmisbaar is, maar wel prettig aanvullend.
Dus: wie bepaalt jullie Vitamine O-peil? Bij welke winkels, instanties vullen jullie je Vitamine O-tekort aan?
